سارا.خ. خبرگزاری اف سی ان ان:دغدغه ای
مشترک و گسترده دست اندرکاران امور در ایران را به تکاپو واداشته است.اهل
سیاست و آنانی که دهه های متوالی است، از قبل نان آغشته به دین اسلام امور
می گذرانند و سفره های مردم را غارت می کنند، در این میان بیشتر از دیگران
در تب و تاب هستند.
رشد گرایش به مسیحیت در میان اقشار مختلف مردم و به ویژه قشر جوان و دانشگاهی عامل بروز این دغدغه مشترک است.
چرا که تاریخ گواه صادقی است. و تایید می کند که در دوره های مختلف، بخش زیربنایی تغییرات صورت گرفته اجتماعی ، سیاسی و اقتصادی در ایران، با متحول شدن دیدگاه ها و حرکت های جسورانه جوانان و اقشار تحصیل کرده و دانشگاهی قوت گرفته است.
این ترس و نگرانی قدرتمداران ایران تا به جایی است که حاضر نیستند به صورت رسمی و حتی غیر رسمی آماری را در این باره اعلام کنند.حتی آمارهای اعلام شده از سوی منابع دیگر را هم تکذیب می کنند.اما همین آمارها حکایت از آن دارند که بیش از یک میلیون نومسیحی به صورت پنهان از اسلام به مسیحیت گرویده اند.
در این حال مسئولان غافل اند که روش ساده انگارانه آنان در برابر این حرکت روشنگرانه و نجات بخش ، راه به جایی نمی برد. و فقط حکم پاک کردن صورت مسئله را دارد.
البته چماق های زر و زور و تزویر بر علیه این حرکت در قالب های مختلف به چرخش درآمده و برهیکل متحد نومسیحیان فرود می آید.
هشدارهای تهدید آمیز
در همین حال شاهدیم که اغلب بلندگو بدستان رژیم که امامان جمعه از این جمله اند، چندی است نسبت به این رویداد هشدار می دهند و با لحن دستوری از مردم می خواهند مراقب فرزندان خود باشند.
از سویی دیگر اما رژیم جمهوری اسلامی برای سد کردن سیلی که به جای ویرانی نجات را در پی دارد، به برخوردهای قهر آمیز و خشونت بار برعلیه نومسیحیان اقدام می کند.
این در حالی است که گرایش ایرانیان به مسیحیت در تاریخ این سرزمین ریشه دارد.و به قبل از هجوم اعراب به این سرزمین می رسد.
مقابله با گردهم آیی مسیحیان
رشد منسجم و رسمی مسیحیت در ایران اما با ایجاد گروههای مسیحیان فارسی زبان از دوره قاجار و مصادف با ترجمه کتاب مقدس به وقوع پیوست.
از همان زمان این گروههای مسیحی که اغلب پروتستان بودند، در شهرهای مختلف ایران ساخت کلیساها را آغاز کردند.
ساخت بیمارستان ها و مدارس مسیحی هم همزمان در شهرهای مختلف قوت گرفت.
اما با وقوع انقلاب اسلامی، بسیاری از این کلیساها تخریب یا تعطیل شد و دست اندرکاران امورهر گونه فعالیت بشارتی مسیحیان فارسی زبان را غیرقانونی اعلام کردند.
به گونه ای که اکنون تنها در تهران تعدادی کلیسای فارسی زبان فعالیت میکنند، و در شهرهای دیگر ساخت کلیساهای فارسی زبان و یا مرمت و دایر کردن مجدد کلیساها، جرم محسوب میشود. در همین تهران هم حضور مسلمانان در کلیسا یا مراسم مذهبی مسیحیان، به منزله فعالیت بشارتی و غیر قانونی است.
چرا که تاریخ گواه صادقی است. و تایید می کند که در دوره های مختلف، بخش زیربنایی تغییرات صورت گرفته اجتماعی ، سیاسی و اقتصادی در ایران، با متحول شدن دیدگاه ها و حرکت های جسورانه جوانان و اقشار تحصیل کرده و دانشگاهی قوت گرفته است.
این ترس و نگرانی قدرتمداران ایران تا به جایی است که حاضر نیستند به صورت رسمی و حتی غیر رسمی آماری را در این باره اعلام کنند.حتی آمارهای اعلام شده از سوی منابع دیگر را هم تکذیب می کنند.اما همین آمارها حکایت از آن دارند که بیش از یک میلیون نومسیحی به صورت پنهان از اسلام به مسیحیت گرویده اند.
در این حال مسئولان غافل اند که روش ساده انگارانه آنان در برابر این حرکت روشنگرانه و نجات بخش ، راه به جایی نمی برد. و فقط حکم پاک کردن صورت مسئله را دارد.
البته چماق های زر و زور و تزویر بر علیه این حرکت در قالب های مختلف به چرخش درآمده و برهیکل متحد نومسیحیان فرود می آید.
هشدارهای تهدید آمیز
در همین حال شاهدیم که اغلب بلندگو بدستان رژیم که امامان جمعه از این جمله اند، چندی است نسبت به این رویداد هشدار می دهند و با لحن دستوری از مردم می خواهند مراقب فرزندان خود باشند.
از سویی دیگر اما رژیم جمهوری اسلامی برای سد کردن سیلی که به جای ویرانی نجات را در پی دارد، به برخوردهای قهر آمیز و خشونت بار برعلیه نومسیحیان اقدام می کند.
این در حالی است که گرایش ایرانیان به مسیحیت در تاریخ این سرزمین ریشه دارد.و به قبل از هجوم اعراب به این سرزمین می رسد.
مقابله با گردهم آیی مسیحیان
رشد منسجم و رسمی مسیحیت در ایران اما با ایجاد گروههای مسیحیان فارسی زبان از دوره قاجار و مصادف با ترجمه کتاب مقدس به وقوع پیوست.
از همان زمان این گروههای مسیحی که اغلب پروتستان بودند، در شهرهای مختلف ایران ساخت کلیساها را آغاز کردند.
ساخت بیمارستان ها و مدارس مسیحی هم همزمان در شهرهای مختلف قوت گرفت.
اما با وقوع انقلاب اسلامی، بسیاری از این کلیساها تخریب یا تعطیل شد و دست اندرکاران امورهر گونه فعالیت بشارتی مسیحیان فارسی زبان را غیرقانونی اعلام کردند.
به گونه ای که اکنون تنها در تهران تعدادی کلیسای فارسی زبان فعالیت میکنند، و در شهرهای دیگر ساخت کلیساهای فارسی زبان و یا مرمت و دایر کردن مجدد کلیساها، جرم محسوب میشود. در همین تهران هم حضور مسلمانان در کلیسا یا مراسم مذهبی مسیحیان، به منزله فعالیت بشارتی و غیر قانونی است.
در این بین اما افزایش کلیساهای خانگی در کشور نمونه ای از بی نتیجه ماندن اقدامات رژیم در سرکوبی گرایش به مسیحیت در ایران است.
این امر به رغم حبس و شکنجه عاملان، همچنان از اصلیترین دغدغههای نهادهای امنیتی و دینی به شمار میرود.
شمار کلیساهای خانگی در تهران به حدی افزایش داشته که دیگر نه تنها مراجع تقلید و نهادهای امنیتی بلکه امامان جماعت در محلههای مختلف پایتخت هم از آن نگران شدهاند.
شیخ «نصرت الله هاتفی» امام جماعت مسجد «سید سجاد» تهران به تازگی با اشاره به ترویج مسیحیت در بین اقشار جامعه هشدار داده است که امروز مسیحیان، انجیل را با زیباترین نوع تبلیغ، به جوانان ما ارائه کرده و در محله های مختلف به ویژه در محله بنیهاشم تهران، دهها منزل به عنوان کلیسا تشکیل شده و ترویج مسیحیت میکنند.
یورش به محفل های خصوصی
برخوردهای قهرآمیز بر علیه مسیحیان در کشور به اندازه ای جنون آمیز شده که حتی محفل های خصوصی و خانوادگی آنان هم مورد هجوم ماموران دولتی قرار می گیرد.
دستگیری جمعی از شهروندان مسیحی در یک مهمانی خانوادگی در باغی در شهرستان فیروزکوه از این جمله است.
برخوردهای قهرآمیز بر علیه مسیحیان در کشور به اندازه ای جنون آمیز شده که حتی محفل های خصوصی و خانوادگی آنان هم مورد هجوم ماموران دولتی قرار می گیرد.
دستگیری جمعی از شهروندان مسیحی در یک مهمانی خانوادگی در باغی در شهرستان فیروزکوه از این جمله است.
این قبیل برخوردها در تابستان امسال
درمهمانیهای خانوادگی و مجالس جشن و عروسی مسیحیان در آمل، مشهد ، گرگان ،
تهران و شیراز هم روی داده است.
انتقال بازداشت شدگان در این یورش ها به مکان های نامعلوم از دیگر تدابیری است که دست اندرکاران می اندیشند.به این خیال که وحشت آفرینی می تواند در برابر رشد مسیحیت در ایران ابزاری کارآمد قلمداد شود.
رشد مسیحیت در شهرهای مذهبی
اما هیچ یک از این ابزارهای تهدیدآمیز و خشونت بار نتوانسته است نومسیحیان نجات یافته را از ادامه راهی که در پیش گرفته اند، بازدارد. این ناکامی عاملان شرارت بر علیه رشد مسیحیت در ایران اقدامات بشارتی را هم متوقف نکرده و مسیحیان با قوت هر چه تمام تر برای نجات هم میهنان خود اقدام می کنند.
جالب این است که دست اندرکاران امور در کشور به رغم تایید این ناکامی در مجالس محرمانه حاضر به پذیرش حقیقت نیستند و همچنان به خصومت ورزی ادامه می دهند.
وحید خراسانی از مراجع تقلید بنام در قم چندی پیش با اشاره به این که “کلیساهای خانگی” غوغا می کنند، هشدار داد که جوانان مسلمان در حال گرویدن به مسیحیت هستند.
او حتی تاکید کرد که در شهر قم هم جوانانی از اسلام عدول کرده و مسیحی شده اند.
این مقام مذهبی ادعا کرد که برای اثبات گفته هایش آمار این نومسیحیان را هم در اختیار دارد.
این در حالی است که در زمان رژیم پهلوی به رغم آزادی مسیحیان در بشارت و هر گونه فعالیت تبلیغی، گرایش مسلمانان به تغییر دین در ایران، چشمگیر نبود.
بی اعتنایی به واقعیت
در این میان قدرتمداران رژیم حاضر نیستند با پذیرش واقعیت نسبت به آسیب شناسی روش هایی که برای مسلمان ماندن مردم بکار می گیرند، اقدام کنند.
حتی نمی توانند بپذیرند که خشونت و حبس و شکنجه قادر نیست گرایش به تمایلات فطری و تاریخی ایرانیان نسبت به مسیحیت را تحت تاثیر قراردهد.
در حالی که شواهد امر گواه این ادعاست.
به عنوان نمونه به گفته برخی از مذهبیون، هیات های مذهبی که زمانی نماد ارزش های نهادینه شده اسلام بوده اند، اکنون در جایگاه نامناسبی قرار دارند.
به گونه ای که هیات ها با بی نظمی و بی برنامگی عجین شده و بهانه ای برای قدرتمندی هیات داران و گردهم آمدن افراد فاسد و فرصت طلب را فراهم آورده اند.
این در حالی است که قرن هاست عزاداری برای امامان شیعه در باورهای دینی و اعتقادی برخی اقشار جایگاه خاصی داشته و عوام ناآگاه با شرکت در این قبیل مراسم فرصت سوء استفاده از اعتقادات خود را به زورمندان می دادند.
اما اکنون شرایط به گونه ای رقم خورده که جوانان ترجیح می دهند به جای حضور در این قبیل مراسم، در گردهم آیی ایمانداران شرکت کنند و از تعالیم مسیحیت بهره بگیرند.
و این حکایت ها ترس و به دنبال آن واکنش های بی سرانجام را به جان مسئولان انداخته است.
شکی نیست که اگر این افراد متحجر حاضر بودند تاریخ را ورق بزنند در می یافتند که مسیحیت در خون ایران و ایرانی ریشه دارد و مقابله خشونت بار با رشد این طریقت عرفانی در سرزمینمان، جز زیان را نصیب دولتمردان نمی کند.
صفحه ای از تاریخ
تولّد عیسا مسیح در زمان پادشاهی فرهاد چهارم و یا به روایتی فرهاد پنجم ، پادشاه اشکانی و به صلیب کشیده شدن عیسا مسیح در زمان پادشاهی اردوان سوم که از سال های ۱۱ تا ۳۸ میلادی پادشاهی می کرد روی داد.
پس از به صلیب کشیده شدن عیسا مسیح ، شاگردان وی در سرتاسر آسیا و اروپا پراکنده شدند . پادشاهان اشکانی به دو دلیل از مبلغان مسیحی پشتیبانی می کردند.
نخست این که پادشاهی آنان برپایۀ آزادی های دینی و احترام به همۀ باورها استوار بود و دیگر این که روم ، دشمن سرسخت آنها به شمار می رفت و پشتیبانی از مسیحیان از دیدگاه سیاسی نیز می توانست برای آنها سودمند باشد .
انتقال بازداشت شدگان در این یورش ها به مکان های نامعلوم از دیگر تدابیری است که دست اندرکاران می اندیشند.به این خیال که وحشت آفرینی می تواند در برابر رشد مسیحیت در ایران ابزاری کارآمد قلمداد شود.
رشد مسیحیت در شهرهای مذهبی
اما هیچ یک از این ابزارهای تهدیدآمیز و خشونت بار نتوانسته است نومسیحیان نجات یافته را از ادامه راهی که در پیش گرفته اند، بازدارد. این ناکامی عاملان شرارت بر علیه رشد مسیحیت در ایران اقدامات بشارتی را هم متوقف نکرده و مسیحیان با قوت هر چه تمام تر برای نجات هم میهنان خود اقدام می کنند.
جالب این است که دست اندرکاران امور در کشور به رغم تایید این ناکامی در مجالس محرمانه حاضر به پذیرش حقیقت نیستند و همچنان به خصومت ورزی ادامه می دهند.
وحید خراسانی از مراجع تقلید بنام در قم چندی پیش با اشاره به این که “کلیساهای خانگی” غوغا می کنند، هشدار داد که جوانان مسلمان در حال گرویدن به مسیحیت هستند.
او حتی تاکید کرد که در شهر قم هم جوانانی از اسلام عدول کرده و مسیحی شده اند.
این مقام مذهبی ادعا کرد که برای اثبات گفته هایش آمار این نومسیحیان را هم در اختیار دارد.
این در حالی است که در زمان رژیم پهلوی به رغم آزادی مسیحیان در بشارت و هر گونه فعالیت تبلیغی، گرایش مسلمانان به تغییر دین در ایران، چشمگیر نبود.
بی اعتنایی به واقعیت
در این میان قدرتمداران رژیم حاضر نیستند با پذیرش واقعیت نسبت به آسیب شناسی روش هایی که برای مسلمان ماندن مردم بکار می گیرند، اقدام کنند.
حتی نمی توانند بپذیرند که خشونت و حبس و شکنجه قادر نیست گرایش به تمایلات فطری و تاریخی ایرانیان نسبت به مسیحیت را تحت تاثیر قراردهد.
در حالی که شواهد امر گواه این ادعاست.
به عنوان نمونه به گفته برخی از مذهبیون، هیات های مذهبی که زمانی نماد ارزش های نهادینه شده اسلام بوده اند، اکنون در جایگاه نامناسبی قرار دارند.
به گونه ای که هیات ها با بی نظمی و بی برنامگی عجین شده و بهانه ای برای قدرتمندی هیات داران و گردهم آمدن افراد فاسد و فرصت طلب را فراهم آورده اند.
این در حالی است که قرن هاست عزاداری برای امامان شیعه در باورهای دینی و اعتقادی برخی اقشار جایگاه خاصی داشته و عوام ناآگاه با شرکت در این قبیل مراسم فرصت سوء استفاده از اعتقادات خود را به زورمندان می دادند.
اما اکنون شرایط به گونه ای رقم خورده که جوانان ترجیح می دهند به جای حضور در این قبیل مراسم، در گردهم آیی ایمانداران شرکت کنند و از تعالیم مسیحیت بهره بگیرند.
و این حکایت ها ترس و به دنبال آن واکنش های بی سرانجام را به جان مسئولان انداخته است.
شکی نیست که اگر این افراد متحجر حاضر بودند تاریخ را ورق بزنند در می یافتند که مسیحیت در خون ایران و ایرانی ریشه دارد و مقابله خشونت بار با رشد این طریقت عرفانی در سرزمینمان، جز زیان را نصیب دولتمردان نمی کند.
صفحه ای از تاریخ
تولّد عیسا مسیح در زمان پادشاهی فرهاد چهارم و یا به روایتی فرهاد پنجم ، پادشاه اشکانی و به صلیب کشیده شدن عیسا مسیح در زمان پادشاهی اردوان سوم که از سال های ۱۱ تا ۳۸ میلادی پادشاهی می کرد روی داد.
پس از به صلیب کشیده شدن عیسا مسیح ، شاگردان وی در سرتاسر آسیا و اروپا پراکنده شدند . پادشاهان اشکانی به دو دلیل از مبلغان مسیحی پشتیبانی می کردند.
نخست این که پادشاهی آنان برپایۀ آزادی های دینی و احترام به همۀ باورها استوار بود و دیگر این که روم ، دشمن سرسخت آنها به شمار می رفت و پشتیبانی از مسیحیان از دیدگاه سیاسی نیز می توانست برای آنها سودمند باشد .
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر